Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ: ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΥΜΠΡΑΞΗΣ


ΣΥΡΙΖΑ – «ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ» : ΝΑ ΑΦΗΣΟΥΝ ΤΙΣ ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΣΥΜΠΡΑΞΟΥΝ (ΕΝΑ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΥΜΠΡΑΞΗΣ)


Α. ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΑΝΤΙΛΗΨΗΣ

Βλέπουμε καθημερινά στα Μ.Μ.Ε. του συντριπτικά περισσότερους εκπροσώπους του ΣΥΡΙΖΑ και των «Ανεξαρτήτων Ελλήνων» να συμφωνούν και να αλληλοσυμπληρώνονται πάνω σε βασικά σημεία της πολιτικής, που πρέπει να ακολουθήσει άμεσα η χώρα.
Πέραν των ζητημάτων χρέους, δανείων και μνημονίων, διαπιστώνουμε να αναπτύσσεται και μία κοινή αξιακή συγκρότηση λόγου, που έχει επηρεαστεί άμεσα από τις διδαχές και αξίες που εισήγαγε το «Λαϊκό Κίνημα» στην σκέψη των ανθρώπων: κοινωνία και κράτος με πρώτιστη αρχή και αξία των άνθρωπο και την κάλυψη των αναγκών του.
Καθώς τους άρεσε, το πήραν και το χρησιμοποιούν, χωρίς να αντιλαμβάνονται ακόμα την τεράστια φιλοσοφική και πολιτική του διάσταση. Σε απτό όμως και πρώτο πλαίσιο αντίληψης, η κοινή κατεύθυνση αυτή έχει την δυναμική να αποτελέσει πόλο και όρο ενότητας και σύμπραξης, δηλ. να καταλήξει στο αναγκαίο για την πολιτική αλλαγή στην χώρα. Εάν συμφωνήσουν, στο «κοινωνία με κέντρο τον άνθρωπο και τις ανάγκες του», τότε όχι μόνο μπορούν να ενωθούν, αλλά και να δημιουργήσουν νέες και ουσιαστικές πολιτικές προτάσεις.

Β. ΤΑ ΔΥΟ ΑΓΚΑΘΙΑ και ΤΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΣΥΜΠΡΑΞΗΣ

Πέρα από όλα αυτά, για την σύμπραξη των ανωτέρω πολιτικών υποκειμένων και συλλογικοτήτων υπάρχουν σήμερα δύο σημεία αγκάθια, που πρέπει και οφείλουν να τα ξεπεράσουν αμφότεροι.

Β.1.     Το πρώτο αφορά την εμμονή των «Ανεξαρτήτων Ελλήνων» στην «ελεύθερη αγορά», στην αιτία δηλ. του «κακού» για την Ελλάδα και όλο τον πλανήτη. Στον όρο «ελεύθερη αγορά» συνοψίζονται όλα τα άθλια δόγματα του νεοφιλελευθερισμού, της επικυριαρχίας των τραπεζών και την εταιρειοκρατία και αγοροκρατία στον πλανήτη. Τα κοινά αφεντικά των εταιρειών αυτών, τα «αφεντικά των αγορών» γίνονται με την αποδοχή των δογμάτων αυτών απόλυτοι κυρίαρχοι σε ό,τι υπάρχει και κινείται στον πλανήτη μας. Οι ίδιες οι «ελεύθερες αγορές» είναι η αιτία σε μεγάλο βαθμό της κατάστασης στην οποία περιήλθε η χώρα μας και αυτές που παρεμποδίζουν την λύση με τα κερδοσκοπικά τους παιχνίδια και επιδιώξεις. Αυτά και άλλα πολλά (π.χ. «ελεύθερες αγορές» = παγκοσμιοποίηση) ας τα αναλογιστεί ο Π. Καμμένος και οι συνοδοιπόροι του.
             Εμείς θέλοντας να συμβάλλουμε στην λύση υπενθυμίζουμε και προτείνουμε στο κόμμα των «Ανεξαρτήτων Ελλήνων» να εξετάσουν άμεσα την μετακίνησή τους σε ένα πιο συνεπές «δεξιό» μοντέλο, που με αρκετή επιτυχία εφαρμόστηκε στην Ελλάδα από δεξιές κυβερνήσεις και κυρίως αυτές του Κων. Καραμανλή: «το μοντέλο του Κεϋνσιανικού-Γκωλικού Προστατευτισμού» που θεωρεί αναγκαία την παρέμβαση του κράτους στην λειτουργία της οικονομίας και των «αγορών». Το «Λαϊκό Κίνημα» έχει μελετήσει τον τρόπο, ώστε ένα μοντέλο παρεμβατισμού να είναι συμβατό ακόμα και με τις αρχές της Ε.Ε., προστατεύοντας παράλληλα την κοινωνία και την χώρα από την αθλιότητα της κερδοκρατίας των αγορών.
Με την πολιτική μετακίνηση αυτή, το κόμμα των «Ανεξάρτητων Ελληνων» μπορεί να είναι πιο συμβατό με τις ίδιες τις αρχές του και όσα αλλού διακηρύσσει (που, σημειωτέον, είναι εντελώς αντιφατικά και ασύμβατα με τις «ελεύθερες αγορές), αλλά και συμβατό σε μία πολιτική συνεργασία - σύμπραξη με τον ΣΥΡΙΖΑ. Ετσι λύνονται πολλά ζητήματα πραγματικής πολιτικής … .

Β.2.     Αντίστοιχο αγκάθι είναι και οι θέσεις κάποιων στο ΣΥΡΙΖΑ σχετικά με τα «εθνικά» ζητήματα και το «μεταναστευτικό». Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να κινηθεί σε μία κλασσική πατριωτική αντίληψη και πολιτική της αριστεράς και να διαφύγει από το άρμα της «παγκοσμιοποίησης» και τις χαλαρές εθνικά θέσεις που παραπέμπουν περισσότερο στον Χάντιγκτον, παρά στον σοσιαλισμό. Πρέπει ο ΣΥΡΙΖΑ να αντιληφθεί την δοξασία ή πίστη των Ελλήνων ότι είμαστε έθνος με κοινή προέλευση γένους και όχι έθνος κρατικό δημιούργημα και να συμβαδίσει με την αντίληψη αυτή.
Ο κλασσικός κοινωνικός διεθνισμός της αριστεράς, αυτός που καταξίωσε την αριστερά στην Ελλάδα μέσα από την πατριωτική λογική και τους αγώνες του ΕΑΜ και αποτέλεσε την απαρχή της διάσπασης με το τότε ΚΚΕ (μην ξεχνάμε τον πατριωτικό αδέσμευτο προσδιορισμό του προπάτορα του ΣΥΡΙΖΑ : «ΚΚΕ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ»), προσφέρει τα πιο ουσιαστικά και απτά εργαλεία πολιτικού προσδιορισμού και δημιουργίας νέων πολιτικών θέσεων και αντίληψης. Μια πρόσφατη μετακίνηση του Αλ. Τσίπρα σε πολιτικές για το μεταναστευτικό, που είχαν προτείνει πριν από χρόνια μέλη του Λ.Κ., είναι μία πρώτη αρχή για την μετακίνηση του ΣΥΡΙΖΑ σε ένα πατριωτικό διεθνιστικό λόγο και λογική. Ας μην λησμονούμε, ότι ο κοινωνικός διεθνισμός προϋποθέτει ως αναγκαίο όρο του την ύπαρξη των εθνών, ενώ η παγκοσμιοποίηση αναγνωρίζει μόνο υπηκόους κρατικών μορφωμάτων. Μία πραγματική αριστερά οφείλει να διακρίνει καθαρά αυτές τις δύο λογικές και να κινηθεί καθαρά στα πλαίσια του διεθνισμού και όχι της παγκοσμιοποίησης.
Μια τέτοια μετακίνηση του ΣΥΡΙΖΑ είναι αναγκαία προκειμένου να δομηθεί η λογική της αναγκαίας και συμβατής σύμπραξης.

Θεωρούμε αναγκαία και επιβεβλημένη την ενότητα, έστω και με την μορφή απλής σύμπραξης, ώστε να υπάρξει πραγματική πολιτική αλλαγή και ανάταξη της χώρας, που αναγκαστικά θα ξεκινήσει από την ήττα των κομμάτων των μνημονίων, της καταστροφής και του ξεπουλήματος της χώρας. Μιας χώρας που μοιάζει να την κατάντησαν ετοιμαθάνατη και τώρα επιδιώκουν να πάρουν τα όργανά της στο πλιάτσικο για να τα εκμεταλλευτούν σε μεταμόσχευση … .

Η συνεργασία θα ματαιώσει τους σκοπούς τους.


ΛΑΪΚΟ ΚΙΝΗΜΑ: ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΠΟΥ ΕΝΩΝΕΙ !!!


Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

“ΑΓΙΟΙ ΕΠΕΝΔΥΤΕΣ” : ΠΩΣ ΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΗΛΙΘΙΟΙ

Από τότε που γεννήθηκα ακούω συζητήσεις για “επενδυτές” που έφαγαν τα λεφτά και τα έστειλαν στο εξωτερικό. Από το σχέδιο Μάρσαλ, ως τα λεφτά των ασφαλιστικών ταμείων, από τα δάνεια της χούντας στους ημέτερους έως τις κρατικές και κοινοτικές επιδοτήσεις επενδύσεων και από τα “έργα”, το χρηματιστήριο ως τα χαμένα αποθεματικά των τραπεζών και τα θαλασσοδάνεια σε ημέτερους. Για να μην μιλήσω και για πριν τον πόλεμο με τους αντίστοιχους που σκότωναν την εργατιά. Αυτούς καλούν τα υποκείμενα της συμπολίτευσης και της αντιπολίτευσης και οι ρουφιάνοι της δημοσιογραφίας να σώσουν την χώρα ... να “επενδύσουν” ή ορθότερα να “απογδύσουν”. Για τους αγιογδύτες επενδυτές, αυτούς τους εκδοροσφαγείς των Ελλήνων φτιαχτήκαν τα “μνημόνια”, για να γονατίσει και άλλο ο λαός, για να του πιούν το αίμα φτηνά και χωρίς πολλές φωνές και όλοι αυτοί τον βιασμό, την δολοφονία, την ληστεία την αποκαλούν σωτηρία και τον βιαστή, τον δολοφόνο, τον ληστή τον χαιρετίζουν ως επενδυτή, στρώνοντας πορφυρά χαλιά και βάγια και…

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ: ΘΕΛΟΥΜΕ “ΙΔΕΕΣ” ή ΑΛΗΘΕΙΕΣ ? (του Δημ. Καραμήτσα)

Α. ΙΔΕΕΣ ή ΑΛΗΘΕΙΕΣ ?
Είναι τεράστιο πρόβλημα για την ανθρωπότητα το να "αναγνωρίζει" και να αποδέχεται ως υφιστάμενα, πράγματα που δεν υπάρχουν, που δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια. Το ψέμα, το ανύπαρκτο, το διεστραμμένο, ως παραδοχή δημιουργεί μία αντίστοιχα ψευδή, ανύπαρκτη και διεστραμμένη ακολουθία συμπερασμάτων και αποτελεσμάτων. Είναι αρχαιότατη ηδιαμάχη μεταξύ των ανθρώπων που πιστεύουν στο υπαρκτό και αληθές και σε αυτούς που πιστεύουν σε αξιωματικά κατασκευάσματα (ως τα σχηματοποιούμε με την πλατωνική έννοια της “ιδέας” = το ον εκ του μη όντος). Είναι η ίδια η προαιώνια ουσιαστική αντίθεση της ελληνικής φιλοσοφίας και σκέψης ευρύτερα, αφού στην Ελλάδα για πρώτη φορά στην γνωστή ανθρώπινη ιστορία, οι άνθρωποι διέλαθαν και διέφυγαν από τις αξιωματικές ιδέες του τότε κόσμου (όπως αυτή του θεού και των ελέω θεού μοναρχών ή των βασιλέων και αριστοκρατών με “θεϊκή” καταγωγή ή “ ανωτέρων και εξουσιαστών με “θεία βούληση” ή των φυσικών φαινομένων ως αποτέλεσμα της άμε…

ΛΑΪΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ή ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ ?

ΛΑΪΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ή ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ ?
Επειδή κάποιοι υπερασπίζονται ένα πολίτευμα που οι ίδιοι αποκαλούν “Δημοκρατία” ...
Οι πολιτειολογικοί ορισμοί και τυπικές διακρίσεις είναι τόσο αρχαίες και σαφείς που δεν χωρούν αμφισβητήσεις. Ανήκουν, βέβαια, στον λαό που εφηύρε το τελευταίο ιστορικά πολίτευμα και ίσως το τελειότερο: την Δημοκρατία – Λαοκρατία. Από τον δημοκράτη Ηρόδοτο στον επιστήμονα Αριστοτέλη ... . Η διάκριση των πολιτευμάτων είναι σαφής και αναφέρεται κυρίως στο πλήθος των ανθρώπων που ασκούν τις πολιτειακές εξουσίες: Μοναρχία – Ολιγαρχία/Αριστοκρατία – Δημοκρατία (με τις επιμέρους αριστοτελικές διακρίσεις και όσες μπορεί να προσθέσει κάποιος στο διάβα της ιστορίας και με την σύγχρονη επικυριαρχία του καπιταλισμού). Αφήνοντας παράμερα τις εκτιμήσεις των μελετητών του Αριστοτέλη περί του “καλύτερου πολιτεύματος” (γιατί για εμάς ο αρχαίος φιλόσοφος δεν λαμβάνει σαφή θέση, αλλά, ως συνήθως, μελετά και ορίζει), ένα είναι βέβαιο: ότι χωρίς πολλή σκέψη τόσο ο Αριστοτέλης, όσο…