Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΤΑ ΕΘΡΕΨΕ

Από την Ελένη Μιχ. λάβαμε μαζί με την δήλωση συμμετοχής στο κίνημα και το πιο κάτω άρθρο, το οποίο και δημοσιεύουμε μαζί με το καλωσόρισμα που της απευθύνουμε.


      ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΤΑ ΕΘΡΕΨΕ

Τα μνημόνια πλήρους υποδούλωσης που υπέγραψε η χώρα αποτελούν κομβικά στοιχεία μιας πολιτικής.
Στην ουσία των επισημάνσεων που έχουν γίνει στο παρελθόν από πολλά μέλη του κινήματος δεν μπορεί εύκολα να διαφωνήσει κανείς.
Ακόμα και η ίδια η κυβέρνηση που τα ψήφισε έχει πάρει αποστάσεις από αυτά, λέγοντας ότι είναι αναγκαίο κακό και επικαλούμενη κατά την προσφιλή τακτική των κυβερνήσεων τον ΦΟΒΟ, τον φόβο χρεοκοπίας και αδυναμίας πληρωμής μισθών, συντάξεων και ιδιωτών προμηθευτών. Ο ΦΟΒΟΣ έχει ένα περιεχόμενο και επακόλουθο : την καταστροφή της ελληνικής οικονομίας.
Το πόσο βάσιμα και κυρίως πόσο άδολα είναι όσα επικαλείται η κυβέρνηση θα κριθούν από τον ελληνικό λαό και την ιστορία.
Το ζήτημα είναι ότι τα «ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ» προχωρούν και επεκτείνονται, στρεφόμενα ουσιαστικά κατά των πολιτών, των ανθρώπων, του λαού αυτής της χώρας.
Για μένα (και το έχω γράψει και πολύ πριν τα «μνημόνια της δουλείας») η Ελλάδα και η οικονομία της, μαζί με αυτή και η κοινωνία της όπως αναγκαστικά χτίστηκε είναι συνολικά και πολύπλευρα χρεοκοπημένη.
Είτε με μνημόνια, είτε χωρίς μνημόνια η χρεοκοπία της Ελλάδας είναι ένα πραγματικό γεγονός και αιτία δεν είναι τα μνημόνια της δουλείας. Τα μνημόνια της δουλείας είναι το αποτέλεσμα της χρεοκοπίας που βλέπουμε σε κάθε έκφανση της ζωής μας, όπου και εάν κοιτάξουμε γύρω μας.
Η χρεοκοπία και τα μνημόνια της δουλείας δεν είναι απότοκο της ιδιοσυγκρασίας του ελληνικού λαού, αλλά απότοκο του συστήματος και των αρχών οργάνωσης της κοινωνίας. Το ίδιο το σύστημα και οι αρχές οργάνωσης της κοινωνίας καλλιέργησαν όλα τα σφαλερά φαινόμενα του ατομισμού που συναντούσαμε και συναντάμε γύρω μας και τους έδωσαν θεσμική διάσταση. Διδάχθηκε πολλά ο ελληνικός λαός από αυτό το σύστημα και τα όργανά του και δημιούργησε μια κουλτούρα μέσα από τις αντιφάσεις του. Είδε για παράδειγμα καλά πως οι θεσμοί και οι διακηρύξεις, πως οι ίδιοι οι νόμοι, είναι απλά φραγμός για τους πολλούς και πόρτα για τους λίγους. Πως υπάρχουν και γράφονται, όχι για όλους, αλλά για να είναι ισχυροί οι λίγοι. Στην αντίφαση αυτή ο ελληνικός λαός απάντησε είτε συλλογικά με οικτρά αποτελέσματα και ήττες είτε ατομικά, προσαρμόζοντας την κουλτούρα του στην κουλτούρα της εξουσίας για να επιβιώσει μέσα από το πραγματικό θεσμικό καθεστώς. Μέσα από όσα ίσχυαν στην πραγματικότητα και όχι μέσα από τα θεσμισμένα επίσημα.
Το πρόβλημα της Ελλάδας είναι συνολικό και συστημικό και το ίδιο εκτεταμένη είναι η χρεοκοπία της.
Ακουσα σε μία συγκέντρωση πως ακόμα και εάν ο «Θεός» μας έστελνε 600 δις Ευρώ, το ελληνικό παρόν, αυτό το παρόν, σε ελάχιστα χρόνια θα ξαναείχε δημιουργήσει χρέη.
Το δε ζήτημα των χρεών και της χρέωση των λαών δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο, είναι φαινόμενο παγκόσμιο, άμεσο απότοκο του απάνθρωπου παγκόσμιου συστήματος της χρεοκρατίας. Στο σύστημα αυτό όλοι χρωστάνε στους τραπεζίτες και αυτοί δανείζουν σε όλους τους λαούς τα ίδια τα χρήματα των λαών. Οποιος δεν δανείζεται και όποιος δεν καταναλώνει είναι εκ προοιμίου εκτός παιχνιδιού. Στο παιχνίδι αυτό τα μνημόνια της δουλείας είναι απλά μια φάση, ένα επόμενο κομμάτι του παιχνιδιού, ένα πείραμα περαιτέρω υποδούλωσης. Στην εξέλιξή του το πείραμα – παιχνίδι περιλαμβάνει μάλλον την δημιουργία αυτοκρατοριών – υπηκόων και πραγματικών νομικά δούλων («παγκόσμια διακυβέρνηση»).
Η καταγγελία των «μνημονίων της δουλείας» είναι σαφές έργο και ανάγκη για τον ελληνικό λαό. Νομικά συμφωνώ με την άποψη ότι το ίδιο το πλαίσιο και οι συμβατικές δεσμεύσεις οδηγούν στο συμπέρασμα που γράφτηκε από τον Δ. Καραμήτσα : ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΝΕΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ (http://stoxasmos-politikh.blogspot.com/2010/07/blog-post_6604.html), αλλιώς το παιχνίδι της δουλείας και της υποτέλειας θα συνεχιστεί.
Το πρόβλημα όμως παραμένει: Η χρεοκοπία της ελληνικής κοινωνίας θα συνεχίζεται όσο εξακολουθεί να υπάρχει η ίδια κατάσταση, όσο θα υπάρχουν οι μίζες, η έλλειψη παραγωγής, η ξενοδουλεία, ο ατομισμός, τα δανεικά, η υπερδιόγκωση του εμπορίου, η λάθος παιδεία και άλλα πολλά.
Εάν έφευγαν τα μνημόνια από την μέση και πάλι χρεοκοπημένοι θα είμαστε και πάλι προς δανεικά και μνημόνια θα οδεύαμε και πάλι η κοινωνία θα κινείτο με τα λάθη της, τις καχεξίες και την κουλτούρα του ατομισμού της.
Για αυτό συμφωνώ με το Κινημά σας που είναι και Κίνημά μας, χρειαζόμαστε πέρα και πάνω από όλα ένα νέο κοινωνικό παναθρώπινο λογισμικό οργάνωσης της κοινωνίας.  Ένα λογισμικό που θα έχει κέντρο τον άνθρωπο και θα τον υπηρετεί. Θα υπηρετεί τον άνθρωπο και τις ανάγκες του.
Στον αντίποδα, ούτε οι κρατικές τράπεζες, ούτε η «καπιταλιστική κοινωνική δικαιοσύνη» απέδωσαν για να τις επαναφέρουμε ως αξίες και ως έννοιες.
Ολες κινούνται στα αξιολογικά πλαίσια του ίδιου συστήματος και στις δικές του αξίες, δηλαδή στην ανισότητα και στις διακρίσεις.
Τα «μνημόνια της δουλείας» πρέπει σίγουρα να καταγγελθούν και να τελειώσουν, το ίδιο όμως πρέπει να τελειώσει και η εικόνα της Ελλάδας που μας γέννησε, η εικόνα και η πραγματικότητα της Ελλάδας που τα προκάλεσε.

                                                                               Δηλώνω την συμμετοχή μου
                                                                                             Ελένη Μιχ.       

 
1 σχόλιο

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΛΥΣΗ – ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ στα Α.Ε.Ι. και τα (Α)Τ.Ε.Ι.

ΛΥΣΗ – ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ στα Α.Ε.Ι. και τα (Α)Τ.Ε.Ι.
Α. Ο “σύντροφος” Φίλης Με αρκετή ικανοποίηση ακούσαμε το πρωί της 9ης Σεπτεμβρίου τις εξαγγελίες – ρυθμίσεις του Υπουργού Παιδείας για το Γυμνάσιο. Φυσικά δεν μας προκάλεσε απορία το που βρήκε αυτές τις προτάσεις, αλλά και μία σειρά από αντιλήψεις που υιοθέτησε και πρόβαλε. Είναι σαφές ότι όταν στερείται κάποιος συγκεκριμένης κουλτούρας και κυρίως αντίστοιχων προτάσεων ρίχνει και καμιά κλεφτή ματιά σε όσους μπορούν να έχουν ολοκληρωμένη αντίληψη, φιλοσοφία και προτάσεις δομημένες πάνω στην φιλοσοφία αυτή. Επειδή άλλη πρόταση διαφορετικής αντίληψης, εκτός από την δική μας, δεν υπήρχε, ο Ν. Φίλης την υιοθέτησε στα βασικά της σημεία και άρχισε να την εφαρμόζει και να την επικοινωνεί. Η πρόταση υφίσταται πάνω από 12 χρόνια και είναι πολλάκις δημοσιευμένη στο παρελθόν. Φυσικά βρίσκεται και στο blog του Λαϊκού Κινήματος (http://laikometopo.blogspot.gr/2011/07/blog-post_13.html), καθώς βασικός συντελεστής α…

ΛΑΪΚΟ ΚΙΝΗΜΑ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΛΕΙΔΑΡΑΣ: ΒΑΣΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΕΚΤΑΚΤΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ

Επειδή έρχονται δύσκολες μέρες σας δίνουμε ένα πολύπλευρο σχέδιο δράσης, πόνημα του μέλους μας Γιώργου Κλειδαρά                                                  ΒΑΣΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΕΚΤΑΚΤΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ
ΟΡΓΑΝΩΣΗ-ΔΙΑΦΥΓΗ Πρόνοια και μέτρα για κρίσιμα γεγονόταΤα τρία πράγματα που προσέχουμε είναι τα εξής: πρόγνωση προμηθειών, μετακίνησης και καταφυγίων.Έχετε πάντοτε φυλαγμένο κοντά στην έξοδο του σπιτιού σας ή στο μεταφορικό σας μέσο ένα αδιάβροχο σακίδιο πλάτης εφοδιασμένο όπως αναφέρεται παρακάτω ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ ΕΦΟΔΙΑΣΜΟΥ Ατομική ένδυση ·Φοράμε ρούχα γερά, όχι έντονα χρώματα, παντελόνι με τσέπες (στρατιωτικού τύπου), ·Μποτάκια ειδικού τύπου αδιάβροχα ·Μπανάνα με μπλοκ, στυλό, δίπλωμα, ταυτότητες,διαβατήριο, πιστωτικές κάρτες, λίγα χρήματα, τηλεκάρτες, κινητό, κάρτα κινητού, μίνι τηλεφωνικό κατάλογο και χρήσιμα τηλέφωνα, χαρτομάντιλα, κλειδιά, ρολόι, σφυρίχτρα, χρήματα, πυξίδα, μικρός χάρτης.
Βασικές αρχές επιβίωσης -Προφυλάξεις ατόμου, ομάδας Θα αντιμετωπίσετε: ανησυχία, φόβο, πόνο, ασθένεια, τραυματ…

ΣΥΡΙΑ: ΠΟΛΕΜΟΣ, ΘΑΝΑΤΟΣ, ΠΡΟΣΦΥΓΙΑ και ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ

ΣΥΡΙΑ: ΠΟΛΕΜΟΣ, ΘΑΝΑΤΟΣ, ΠΡΟΣΦΥΓΙΑ και ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ
ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ
Το προσφυγικό, πέραν και πλέον από το ανθρωπιστικό του μέρος, είναι για πολλούς μία τεράστια “μπίζνα”, μια προσοδοφόρος ενασχόληση. Σκεφτείτε πόσοι κερδίζουν ή προσδοκούν να κερδίσουν άμεσα ή έμμεσα από το προσφυγικό ζήτημα. Ανοίξτε το μυαλό σας και σκεφτείτε, πόσοι και ποιοι σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης μπορούν να προσδοκούν οφέλη από τους πρόσφυγες. Τα ίδια ισχύουν και για τον πόλεμο. Ο πόλεμος είναι μία δυστυχία για πολλούς, αλλά και μία ευκαιρία κερδών για άλλους. Αν η περιουσιακή και οικονομική κατάσταση ενός τόπου αποτελείται από ένα σύνολο Χ (ας την παρομοιάσουμε με ένα ταψί που περιέχει μία πίτα), τότε ο πόλεμος δημιουργεί τις συνθήκες ώστε λιγότεροι να την μοιραστούν, αλλά και να πάρουν με την βία την μερίδα του λέοντος εξαφανίζοντας ή καταπιέζοντας τους υπόλοιπους. Τα αυτά ισχύουν για οποιαδήποτε μεγαλύτερη και ευρύτερη δομή: περιοχή, κοινωνία, κράτος ή κράτη. Ολοι τους αποσκοπούν στην “πίτα”. Σκεφτε…