Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Στον "ΑΛΚΗ" ΑΝΤΩΝΗ ΚΑΡΡΑ - Καλό ταξίδι σύντροφε Αντώνη...

Σχετικό: Αντί επικήδειου… στον "Άλκη", τον δικό μας Αντώνη Καρρά

Στον Αλκη – Αντώνη Καρρά

Στεκόμουν και αγνάντευα τον βρώμικο τον βάλτο
κι αναμεσά του έλαμπε ένα ψηλό ελάτι !
Ήταν κάποτε βουνό με καθαρό αέρα,
όμως βάλτος εγίνηκε και βούρκος σιχαμένος.

- Κυρ-έλατε περήφανε τι στέκεις εδώ πέρα;
τα φίδια πως ανέχεσαι τα χέρια να σου σφίγγουν;
στου βούρκου αυτού την σιχασιά για πες μου τι γυρεύεις;
και πες μου πως δεν έφυγες εις το βουνό ν΄ ανέβεις ;
ο βούρκος θα σε καταπιεί κι ο βάλτος θα σε φάει,
κι ο βρώμικος αέρας του τα φύλλα σου θα κάψει !

- Ακου ! μου λέει ο έλατος, εδώ έχω ριζώσει
και όρθιος θα στέκομαι τα φίδια να με βλέπουν,
να σκύβουν το κεφάλι τους και να λοξοδρομούνε.
Για να θυμούνται όλοι αυτοί τι ήταν και τι γίναν
και πως απ’ το ψηλό βουνό στο βούρκο καταντήσαν.
Για τούτο και ‘γω στέκομαι,
δεν πέφτω και δεν φεύγω,
ούτε μπορούν όλοι αυτοί στον βούρκο να με σπρώξουν.
Είναι μικρά τα χέρια τους τον έλατο ν’ αγγίξουν.

Κι αν είναι κι έλθει η ώρα μου να πείτε στον βαρκάρη:
μην το κοιτάς τον έλατο που έφαγαν τα χρόνια,
αγέρωχος στεκότανε καταμεσής στο βούρκο.
Βαρκάρης ήτανε κι αυτός για την ελευθερία.
Ταξίδεψε στο πέλαγο πάνω σ΄ ένα σανίδι.
Μ’ αντί για πλούτη ή τροφές Ελλάδα κουβαλούσε,
αυτός ήταν ο πλούτος του κι αυτή ήταν η τροφή του:
ελευθερία για το λαό, δημοκρατία για όλους.

Ακου λοιπόν κυρ Χάροντα και πες εκεί που ορίζεις,
τον έλατο που άδραξες σ’ ένα βουνό να στήσεις,
εκεί που στήνεις στη σειρά κι όλα τα παλικάρια,
να ‘ χει αγνάντι να κοιτά όσα έχουν να γίνουν.

"Μου την έλυσε την απορία: 
πως και γιατί ένας έλατος στεκόταν ανάμεσα στα ερπετά του βούρκου ... "
Δημήτρης Καραμήτσας
Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

“ΑΓΙΟΙ ΕΠΕΝΔΥΤΕΣ” : ΠΩΣ ΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΗΛΙΘΙΟΙ

Από τότε που γεννήθηκα ακούω συζητήσεις για “επενδυτές” που έφαγαν τα λεφτά και τα έστειλαν στο εξωτερικό. Από το σχέδιο Μάρσαλ, ως τα λεφτά των ασφαλιστικών ταμείων, από τα δάνεια της χούντας στους ημέτερους έως τις κρατικές και κοινοτικές επιδοτήσεις επενδύσεων και από τα “έργα”, το χρηματιστήριο ως τα χαμένα αποθεματικά των τραπεζών και τα θαλασσοδάνεια σε ημέτερους. Για να μην μιλήσω και για πριν τον πόλεμο με τους αντίστοιχους που σκότωναν την εργατιά. Αυτούς καλούν τα υποκείμενα της συμπολίτευσης και της αντιπολίτευσης και οι ρουφιάνοι της δημοσιογραφίας να σώσουν την χώρα ... να “επενδύσουν” ή ορθότερα να “απογδύσουν”. Για τους αγιογδύτες επενδυτές, αυτούς τους εκδοροσφαγείς των Ελλήνων φτιαχτήκαν τα “μνημόνια”, για να γονατίσει και άλλο ο λαός, για να του πιούν το αίμα φτηνά και χωρίς πολλές φωνές και όλοι αυτοί τον βιασμό, την δολοφονία, την ληστεία την αποκαλούν σωτηρία και τον βιαστή, τον δολοφόνο, τον ληστή τον χαιρετίζουν ως επενδυτή, στρώνοντας πορφυρά χαλιά και βάγια και…

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ: ΘΕΛΟΥΜΕ “ΙΔΕΕΣ” ή ΑΛΗΘΕΙΕΣ ? (του Δημ. Καραμήτσα)

Α. ΙΔΕΕΣ ή ΑΛΗΘΕΙΕΣ ?
Είναι τεράστιο πρόβλημα για την ανθρωπότητα το να "αναγνωρίζει" και να αποδέχεται ως υφιστάμενα, πράγματα που δεν υπάρχουν, που δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια. Το ψέμα, το ανύπαρκτο, το διεστραμμένο, ως παραδοχή δημιουργεί μία αντίστοιχα ψευδή, ανύπαρκτη και διεστραμμένη ακολουθία συμπερασμάτων και αποτελεσμάτων. Είναι αρχαιότατη ηδιαμάχη μεταξύ των ανθρώπων που πιστεύουν στο υπαρκτό και αληθές και σε αυτούς που πιστεύουν σε αξιωματικά κατασκευάσματα (ως τα σχηματοποιούμε με την πλατωνική έννοια της “ιδέας” = το ον εκ του μη όντος). Είναι η ίδια η προαιώνια ουσιαστική αντίθεση της ελληνικής φιλοσοφίας και σκέψης ευρύτερα, αφού στην Ελλάδα για πρώτη φορά στην γνωστή ανθρώπινη ιστορία, οι άνθρωποι διέλαθαν και διέφυγαν από τις αξιωματικές ιδέες του τότε κόσμου (όπως αυτή του θεού και των ελέω θεού μοναρχών ή των βασιλέων και αριστοκρατών με “θεϊκή” καταγωγή ή “ ανωτέρων και εξουσιαστών με “θεία βούληση” ή των φυσικών φαινομένων ως αποτέλεσμα της άμε…

ΛΑΪΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ή ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ ?

ΛΑΪΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ή ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ ?
Επειδή κάποιοι υπερασπίζονται ένα πολίτευμα που οι ίδιοι αποκαλούν “Δημοκρατία” ...
Οι πολιτειολογικοί ορισμοί και τυπικές διακρίσεις είναι τόσο αρχαίες και σαφείς που δεν χωρούν αμφισβητήσεις. Ανήκουν, βέβαια, στον λαό που εφηύρε το τελευταίο ιστορικά πολίτευμα και ίσως το τελειότερο: την Δημοκρατία – Λαοκρατία. Από τον δημοκράτη Ηρόδοτο στον επιστήμονα Αριστοτέλη ... . Η διάκριση των πολιτευμάτων είναι σαφής και αναφέρεται κυρίως στο πλήθος των ανθρώπων που ασκούν τις πολιτειακές εξουσίες: Μοναρχία – Ολιγαρχία/Αριστοκρατία – Δημοκρατία (με τις επιμέρους αριστοτελικές διακρίσεις και όσες μπορεί να προσθέσει κάποιος στο διάβα της ιστορίας και με την σύγχρονη επικυριαρχία του καπιταλισμού). Αφήνοντας παράμερα τις εκτιμήσεις των μελετητών του Αριστοτέλη περί του “καλύτερου πολιτεύματος” (γιατί για εμάς ο αρχαίος φιλόσοφος δεν λαμβάνει σαφή θέση, αλλά, ως συνήθως, μελετά και ορίζει), ένα είναι βέβαιο: ότι χωρίς πολλή σκέψη τόσο ο Αριστοτέλης, όσο…