Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

                                                ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΡΟΤΕΣ

Συμπαράταξη με τους αγρότες

Η συμπαράταξη με τους αγρότες αποτελεί αυτονόητο κοινωνικό και πολιτικό καθήκον.
Το “αγροτικό” αποτελεί ζήτημα κλειδί για την πορεία της χώρας και του λαού. Η πρωτογενής παραγωγή (δηλ. Η αγροτική παραγωγή κατά κύρια βάση) αποτελεί την βάση της “πραγματικής οικονομίας” και ουσιαστικό εργαλείο για την “παραγωγική ανασυγκρότηση” της Ελλάδας (όροι που επινοήθηκαν από ιδρυτικό μέλος του Λαϊκού Κινήματος την προηγούμενη δεκαετία και χρησιμοποιούνται ).
Η ίδια η πρωτογενής παραγωγή, αποτελεί όχι μόνο ό,τι απέμεινε σε αυτή την χώρα, αλλά και το κλειδί της ανεξαρτησίας της και, πλέον, και το κλειδί για την συνέχιση της ύπαρξής της. Η “πρωτογενής παραγωγή” αποτελεί, επιπλέον, την βάση για την μεταποίηση (δευτερογενής τομέας) και συνδέεται άμεσα με την ύπαρξη και αποδοτική λειτουργία του “τριτογενή τομέα” μιας οικονομίας και μιας κοινωνίας. Σε μία πραγματική οικονομία, σε μία οικονομία της κοινωνίας προσανατολισμένη στην κάλυψη των ανθρώπινων βιοτικών αναγκών, οι τεχνητοί αυτοί διαχωρισμοί, είναι στην πραγματικότητα ανύπαρκτοι, καθώς οι πραγματικές ανθρώπινες ανάγκες καλύπτονται από άμεσο συνδυασμό παραγωγής, μεταποίησης, υπηρεσιών. Την τεράστια αξία της πρωτογενούς παραγωγικής βάσης πρέπει να την κατανοήσουμε όλοι, ανεξαρτήτως κοινωνικής, ταξικής ή πολιτικής αντίληψης, αφού η παραγωγή αποτελεί προϋπόθεση για την μεταποίηση και την παροχή υπηρεσιών.
Η συμπαράταξη με τους αγρότες και η ενεργός παρουσία στις κινητοποιήσεις τους στην Αθήνα και σε άλλους αστικούς χώρους δημιουργεί τις προϋποθέσεις μίας “de facto” κοινωνικής συμπαράταξης με στόχο την ανατροπή της απόλυτης πολιτικής και κοινωνικής φαυλότητας που βιώνουμε, την απελευθέρωση όλων μας από τον ζυγό της υποτέλειας και την αναδημιουργία σε νέες βάσεις της πατρίδας και της κοινωνίας μας.

Η εσωτερική ταξική διαίρεση των αγροτών

Η εσωτερική ταξική διαίρεση των αγροτών, την οποία το εκάστοτε σύστημα εξουσίας προσπαθεί να εκμεταλλευτεί με σκοπό την εσωτερική διάσπαση και την κοινωνική αδιαφορία, αποτελεί μία πραγματικότητα. Η ίδια όμως “ταξική διαίρεση” απαντάται σε όλα τα επαγγέλματα ή ομοιεπαγγελματικές ομάδες των καπιταλιστικών κοινωνιών (για τους αγρότες και των προκαπιταλιστικών), αφού ο ίδιος ο καπιταλισμός ως σύστημα είναι ανισοτικός και βασίζεται στην ταξική εκμετάλλευση και διαίρεση για να δημιουργεί εσωτερικές συστημικές υπεραξίες στην πυραμιδοειδή του διάρθρωση. Αυτά βέβαια ο Τσίπρας και η παρέα του, οι αμόρφωτοι αμοραλιστές με την ψευδεπίγραφη ρετσέτα του “αριστερού”, δεν μπορούν να τα καταλάβουν και δεν τα γνωρίζουν. Για τον λόγο αυτό θα τους το πούμε με άλλη γλώσσα: “ίσααα ρε λαμόγιααα ...”.

Ο Τσίπρας καλεί σε “διάλογο” και θέλει να ακούσει τις προτάσεις των αγροτών !!!. Η Ν.Δ. και το υπόλοιπο σκυλολόι επιθυμούν διάλογο από μηδενική βάση.

Γεννάει απορία και θυμό η απλοϊκή ανάλυση των ανωτέρω και θα ταίριαζε μόνο σε ουρανοκατέβατους πολιτικούς. Δεν έχουν δηλαδή θέση όλοι οι ανωτέρω και περιμένουν να ξεκινήσει τώρα ο διάλογος για το αγροτικό. Κατηγορούν μάλιστα οι νυν τους πρώην ότι 40 χρόνια δεν έκαναν τίποτα και ότι αυτοί (οι νυν) είναι νέοι ... . Εμείς τους ρωτάμε απαντώντας σε όλους : 40 χρόνια οι τέως κυβερνώντες καταλήγουν στο μηδέν (Ο) από την άποψη προγράμματος και λύσεων ; τι έκαναν τόσα χρόνια ; αλλά και οι άλλοι, οι “νυν”, σαράντα χρόνια τι έκαναν ; φαγούρα είχαν ; που είναι τα “προγράμματά” τους ; τι ανέβαιναν όλοι αυτοί στα τρακτέρ ; για ποιο λόγο; δεν πρέπει ο οποιοσδήποτε πολιτικός σαλτιμπάγκος και οποιοδήποτε κόμμα να έχει πρόγραμμα, προτάσεις και σχέδιο για ένα τόσο μεγάλο ζήτημα;
Αυτά λοιπόν τα περί προτάσεων, εθνικού διαλόγου και μηδενικής βάσης αποδεικνύουν την γύμνια όσων κάνουν τους πολιτικούς ηγέτες της χώρας και των κομμάτων τους.

Επειδή μιλήσαμε για σχέδιο και πρόγραμμα ...

Το “Λαϊκό Κίνημα” έχει εκπονήσει αναλυτικό σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης για τον αγροτικό τομέα. Το πρόγραμμα φυλάσσεται ως “κόρη οφθαλμού” προκειμένου να μην γίνει λεία στα χέρια ιδεοκλεπτών, πολυεθνικών εταιρειών και επίδοξων νεοτσιφλικάδων (έχουμε “κακή εμπειρία”). Στους νυν κυβερνώντες δώσαμε πέρυσι τέτοια εποχή μιάμιση σελίδα ενός ακραία κωδικοποιημένου κειμένου που περιέχει μόνο κάποιες βασικές αρχές του σχεδίου (κωδικοποιημένες και αυτές επειδή δεν υπήρχε πραγματική εμπιστοσύνη). Μετά από μερικές ημέρες ακούσαμε κυβερνητικούς παράγοντες να επαναλαμβάνουν τις αρχές αυτές ως λύση !!!. Λίγο αργότερα και προκειμένου να δώσουμε μία διέξοδο στα αδιέξοδα που βλέπαμε ότι έρχονταν για τον λαό και την χώρα ζητήσαμε από τον ίδιο τον πρωθυπουργό συνάντηση προκειμένου να του παραδώσουμε το πλήρες πρόγραμμα. Αυτός αδιαφόρησε ... . Εχουν γραφτεί και ειπωθεί πολλά από ιδρυτικά μέλη του κινήματος στα χρόνια πριν την ίδρυσή του. Δεν θα τα επαναλάβουμε για να μην αποτελέσουν για μία ακόμα φορά αντικείμενο κλοπής από τους πολιτικούς και το ζήτημα για εμάς δεν είναι μόνο η κλοπή, είναι κυρίως η μη εφαρμογή των προτάσεων και η παράδοση αυτών στα μεγάλα συμφέροντα για εκμετάλλευση, όχι υπέρ του λαού, αλλά υπέρ του ιδιωτικού ατομισμού.
Σε κάθε περίπτωση, όσοι ενδιαφέρονται ειλικρινά και άδολα, ας επικοινωνήσουν μαζί μας.

Υστερόγραφα:

1. Πότε θα κάνει ξαστεριά, πότε θα Φλεβαρίσει ...
2. Η αστυνομία έχει κλείσει με κλούβες τους δρόμους ... τα τρακτέρ όμως μπορούν να περάσουν από τα χωράφια ... .
3. Κύριε Τσίπρα, οι αριστεροί σηκώνουν την αριστερή τους γροθιά. Σε είδαμε σε αφίσα με την δεξιά γροθιά ... να επιβεβαιώνεις, εσύ και το κόμμα σου, την προσποίηση.



ΛΑΪΚΟ ΚΙΝΗΜΑ
Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

“ΑΓΙΟΙ ΕΠΕΝΔΥΤΕΣ” : ΠΩΣ ΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΗΛΙΘΙΟΙ

Από τότε που γεννήθηκα ακούω συζητήσεις για “επενδυτές” που έφαγαν τα λεφτά και τα έστειλαν στο εξωτερικό. Από το σχέδιο Μάρσαλ, ως τα λεφτά των ασφαλιστικών ταμείων, από τα δάνεια της χούντας στους ημέτερους έως τις κρατικές και κοινοτικές επιδοτήσεις επενδύσεων και από τα “έργα”, το χρηματιστήριο ως τα χαμένα αποθεματικά των τραπεζών και τα θαλασσοδάνεια σε ημέτερους. Για να μην μιλήσω και για πριν τον πόλεμο με τους αντίστοιχους που σκότωναν την εργατιά. Αυτούς καλούν τα υποκείμενα της συμπολίτευσης και της αντιπολίτευσης και οι ρουφιάνοι της δημοσιογραφίας να σώσουν την χώρα ... να “επενδύσουν” ή ορθότερα να “απογδύσουν”. Για τους αγιογδύτες επενδυτές, αυτούς τους εκδοροσφαγείς των Ελλήνων φτιαχτήκαν τα “μνημόνια”, για να γονατίσει και άλλο ο λαός, για να του πιούν το αίμα φτηνά και χωρίς πολλές φωνές και όλοι αυτοί τον βιασμό, την δολοφονία, την ληστεία την αποκαλούν σωτηρία και τον βιαστή, τον δολοφόνο, τον ληστή τον χαιρετίζουν ως επενδυτή, στρώνοντας πορφυρά χαλιά και βάγια και…

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ: ΘΕΛΟΥΜΕ “ΙΔΕΕΣ” ή ΑΛΗΘΕΙΕΣ ? (του Δημ. Καραμήτσα)

Α. ΙΔΕΕΣ ή ΑΛΗΘΕΙΕΣ ?
Είναι τεράστιο πρόβλημα για την ανθρωπότητα το να "αναγνωρίζει" και να αποδέχεται ως υφιστάμενα, πράγματα που δεν υπάρχουν, που δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια. Το ψέμα, το ανύπαρκτο, το διεστραμμένο, ως παραδοχή δημιουργεί μία αντίστοιχα ψευδή, ανύπαρκτη και διεστραμμένη ακολουθία συμπερασμάτων και αποτελεσμάτων. Είναι αρχαιότατη ηδιαμάχη μεταξύ των ανθρώπων που πιστεύουν στο υπαρκτό και αληθές και σε αυτούς που πιστεύουν σε αξιωματικά κατασκευάσματα (ως τα σχηματοποιούμε με την πλατωνική έννοια της “ιδέας” = το ον εκ του μη όντος). Είναι η ίδια η προαιώνια ουσιαστική αντίθεση της ελληνικής φιλοσοφίας και σκέψης ευρύτερα, αφού στην Ελλάδα για πρώτη φορά στην γνωστή ανθρώπινη ιστορία, οι άνθρωποι διέλαθαν και διέφυγαν από τις αξιωματικές ιδέες του τότε κόσμου (όπως αυτή του θεού και των ελέω θεού μοναρχών ή των βασιλέων και αριστοκρατών με “θεϊκή” καταγωγή ή “ ανωτέρων και εξουσιαστών με “θεία βούληση” ή των φυσικών φαινομένων ως αποτέλεσμα της άμε…

ΛΑΪΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ή ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ ?

ΛΑΪΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ή ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ ?
Επειδή κάποιοι υπερασπίζονται ένα πολίτευμα που οι ίδιοι αποκαλούν “Δημοκρατία” ...
Οι πολιτειολογικοί ορισμοί και τυπικές διακρίσεις είναι τόσο αρχαίες και σαφείς που δεν χωρούν αμφισβητήσεις. Ανήκουν, βέβαια, στον λαό που εφηύρε το τελευταίο ιστορικά πολίτευμα και ίσως το τελειότερο: την Δημοκρατία – Λαοκρατία. Από τον δημοκράτη Ηρόδοτο στον επιστήμονα Αριστοτέλη ... . Η διάκριση των πολιτευμάτων είναι σαφής και αναφέρεται κυρίως στο πλήθος των ανθρώπων που ασκούν τις πολιτειακές εξουσίες: Μοναρχία – Ολιγαρχία/Αριστοκρατία – Δημοκρατία (με τις επιμέρους αριστοτελικές διακρίσεις και όσες μπορεί να προσθέσει κάποιος στο διάβα της ιστορίας και με την σύγχρονη επικυριαρχία του καπιταλισμού). Αφήνοντας παράμερα τις εκτιμήσεις των μελετητών του Αριστοτέλη περί του “καλύτερου πολιτεύματος” (γιατί για εμάς ο αρχαίος φιλόσοφος δεν λαμβάνει σαφή θέση, αλλά, ως συνήθως, μελετά και ορίζει), ένα είναι βέβαιο: ότι χωρίς πολλή σκέψη τόσο ο Αριστοτέλης, όσο…